Ambasada RP w Bangkoku
Sri-Yukhon Building, 8 A, Soi 5, Sukhumvit Road,10110 Bangkok
tel. (0-0662) 2518-891, 2518-892
telefon dyżurny: (0-0662) 936 4618
fax : (0-0662) 2518-895
e-mail:ampolbkk@asiaaccess.net.th
www.polemb.or.th
Język urzędowy: tajski
Stolica: Bangkok
Powierzchnia: 514 000 km²
Ludność: 62,354,402
Jednostka monetarna: Bat (THB)
Strefa czasowa: UTC +7
Tajlandia jest jedynym krajem Azji Południowo-Wschodniej, który nigdy nie był europejską kolonią. Taj znaczy wolny, a Tajlandia to “kraj ludzi wolnych”. Pierwsze plemiona tajskie przybyły na teren dzisiejszej Tajlandii z południowo-zachodnich Chin. Miało to miejsce w III w. n.e. Od X do XIII w. Tajowie osiedlali się w dorzeczu Menamu, wypierając stąd lub asymilując się z żyjącymi tu Khmerami. W 1227 r. założone zostało pierwsze państwo Tajów, Sukhotai. Tajskie królestwo stopniowo rozrastało się i objęło swych zasięgiem tereny dzisiejszej Tajlandii, część Kambodży, Laosu i Birmy. Rozległe państwo niszczone było jednak wewnętrznymi konfliktami, a także wojnami z sąsiadami. Na skutek wojny z Birmą w 1767 r. zniszczona została stolica kraju, Ajutthaja. Generał Czao Phya Czakkri, sprawujący wówczas władzę nad krajem, od 1782 r. jako król Rama I, założył dynastię Czakri, która panuje do dziś. Wówczas także została przeniesiona stolica do Bangkoku. Pierwsi Europejczycy - portugalscy kupcy – przybyli do Tajlandii na początku XVI w. Silny i zdecydowany sprzeciw rdzennej ludności pozwolił na utrzymanie niezależności kraju od mocarstw kolonialnych. Niekorzystne było jednak położenie geopolityczne Tajlandii. Znalazła się bowiem na granicy stref wpływów brytyjskich i francuskich . Ostatecznie doprowadziło to do podpisania w latach 1855 1856, nierównoprawnych traktatów z Wielką Brytanią, Francją i Stanami Zjednoczonymi. W efekcie traktatu Tajlandia stała się krajem półkolonialnym. Zachowała co prawda niepodległość, ale utraciła na rzecz Francji i Wielkiej Brytanii część swych ziem. Wpływ polityki i gospodarki europejskiej zaznaczył się w przekształceniu dotychczasowych stosunków feudalnych na nowe struktury organizacyjne. Wzorowane one były głównie na administracji brytyjskiej. Druga połowa XIX zaznaczyła się znaczną modernizacją kraju, prowadzoną przez panujących monarchów. Zniesione zostało niewolnictwo, umożliwiano młodzieży podejmowanie studiów za granicą, zawarto liczne traktaty gospodarczo-handlowe z państwami europejskimi. Tajlandia (ówcześnie Syjam) stała się w XIX w. najpotężniejszym państwem Azji Południowo-Wschodniej. W I wojnie światowej Tajlandia walczyła po stronie Ententy. W II wojnie była co prawda sprzymierzeńcem Japonii, ale w rzeczywistości nie brała w ogóle udziału w walkach. W 1932 r. Tajlandia stała się monarchią konstytucyjną . W 1946r. koronę państwa przejął Rama IX, panujący w Tajlandii do dziś. W 1950 zawarto porozumienie polityczno-gospodarcze ze Stanami Zjednoczonymi. W jego efekcie wojska tajskie brały udział w wojnach w Wietnamie i Laosie. Sytuacja w powojennej Tajlandii była bardzo niestabilna. Doszło do licznych zamachów stanu i zmian rządów. Władzę sprawowała wówczas junta wojskowa. Dopiero w 1992 r., po wyborach parlamentarnych, utworzony został rząd koalicyjny, na którego czele stanął premier Chuan Leekpai. Był to pierwszy od prawie 30 lat premier, nie mający oparcia w wojsku. Zniesiona została, wprowadzona w 1976 r., ustawa o stanie wyjątkowym. Przestała także obowiązywać ustawa o nieograniczonych prawach wojska do interweniowania we wszystkie wewnętrzne sprawy państwa i tłumienia społecznych napięć i konfliktów. W 1993 r. Tajlandia przystąpiła do Ruchu Państw Niezaangażowanych.
Tajlandia, Królestwo Tajlandii – państwo w południowo-wschodniej Azji, graniczące z Laosem i Kambodżą na wschodzie, z Malezją na południu oraz z Mianmą (Birmą) i Morzem Andamańskim na zachodzie. Tajlandia jest także nazywana Syjamem, gdyż była to jego oficjalna nazwa do 11 maja 1949. Międzynarodowe określenie "Thai" (ไทย) znaczy po tajsku "wolny”. Tajlandia jest krajem nizinnym. W środkowej części znajduje się Nizina Menamu, na północnym wschodzie płytowa równina Korat ograniczona od południa pasmem Dongrak, a od Niziny Menamu górami Thiu Khao Phetchabun. Północną i zachodnią część kraju zajmują młode (mezozoiczne) pasma górskie o przebiegu południkowym: Tanen Taunggyi (Doi Inthanon, 2595 m, najwyższy szczyt Tajlandii) i Doi Luang. Długość linii brzegowej wynosi ponad 2600 km. Wybrzeża są nizinne i silnie rozczłonkowane. Największymi wyspami są: Phuket na Morzu Andamańskim, Samui i Phangan w Zatoce Tajlandzkiej. Tajlandia położona jest w strefie gorącego i wilgotnego klimatu zwrotnikowego monsunowego. Jedynie Półwysep Malajski leży już w strefie klimatu równikowego, również wilgotnego. Wyraźnie zaznaczają się pory sucha (od grudnia do lutego) i deszczowa (od maja do września). Średnie temperatury roczne wynoszą ok. 24-28ºC na północy i 27-28ºC na południu kraju. Sumy opadów są zróżnicowane w zależności od regionu. W środkowej części kraju wynoszą 800-1000 mm, w południowej 4500-4800 mm, a w górach dochodzą nawet do powyżej 5000 mm rocznie. Sieć rzeczna Tajlandii jest bardzo gęsta. Główną rzeką kraju jest Menam (Chao Phraya). Jego dopływy stanowią rzeki Nan, Yom, Wang, Ping i Pasak. Wschodnią granicę Tajlandii wyznacza Mekong, największa rzeka Azji Południowo-Wschodniej. Rzeki płynące na Równinie Korat (m.in. Mun, Chi, Phong) są jego dopływami. Stan wody w tajlandzkich rzekach odznacza się dużą zmiennością. Uzależnione jest to od sezonowości opadów. W porze deszczowej często dochodzi do wysokich wezbrań wód i rozległych powodzi. Od wahań poziomu wód w rzekach uzależnione jest rolnictwo, a w dużym stopniu także żegluga. Świat roślinny Tajlandii jest bardzo bogaty. Największa różnorodność gatunków występuje w wiecznie zielonych lasach równikowych i w zrzucających liście w porze suchej lasach monsunowych. Lasy zajmują łącznie ok. 30% powierzchni kraju.
Tajowie 75%, Chińczycy 14%, inni 11%. Buddyści 95%, muzułmanie 3,8%, chrześcijanie 0,5%, hinduiści 0,1%, inni 0,6%.
Obywatele polscy udający się do Tajlandii objęci są obowiązkiem wizowym. W zagranicznych placówkach dyplomatyczno-konsularnych Tajlandii można otrzymać wizę tranzytową do 30 dni, wizę turystyczną do 60 dni, wizę dla nieimigrantów (non-immigrant visa) do 90 dni, zależnie od celu pobytu (udział w szkoleniu, studia itd.). Uzyskanie wizy na ponad 90 dni wymaga wcześniejszej zgody tajskich władz imigracyjnych. Obywatele polscy mają możliwość uzyskania wizy do 15 dni pobytu (wliczając dzień wjazdu i wyjazdu) na niektórych przejściach granicznych, głównie w międzynarodowych portach lotniczych w Bangkoku, Chiang Mai, Hat Yai, Phuket i Utapao. W tym celu po przylocie należy wypełnić aplikację wizową w języku angielskim, wnieść opłatę za wizę w wysokości 1000 BHT (ok. 25,5 USD), załączyć 1 fotografię (można ją zrobić tylko na lotnisku w Bangkoku za 100 BHT), wykazać się posiadaniem biletu powrotnego lub do innego kraju oraz wystarczającej ilości środków płatniczych na pobyt (dotyczy to osób powyżej 12. roku życia). Ponadto w Tajlandii, tak jak w innych państwach Azji Południowo-Wschodniej, wymagany jest minimum 6-miesięczny okres ważności paszportu, licząc od dnia planowanego opuszczenia tego kraju. Niespełnienie tych warunków grozi odmową wjazdu. O przedłużenie pobytu (wizy) należy starać się wyłącznie w Biurze Imigracyjnym (opłata za wniosek wynosi 1900 BHT). Należy przy tym wystrzegać się nielegalnie oferowanych w ostatnim okresie przez biura podróży usług w zakresie przedłużania ważności wizy. Policja i straż graniczna nie uznają wiz uzyskanych w ten sposób i uważają je za sfałszowane, za co grozi aresztowanie. Osoby o niedbałym i nieestetycznym wyglądzie mogą nie uzyskać zgody na wjazd. Nie ma obowiązku posiadania określonej kwoty pieniędzy na dzień pobytu. Należy jednak mieć wystarczające środki finansowe (np. gotówkę, karty kredytowe uznane na świecie, vouchery). Opłata lotniskowa (przy wylocie) wynosi 500 BHT, na liniach krajowych - od 50 do 200 BHT, zależnie od lotniska.
Nie ma ograniczeń dotyczących wwozu pieniędzy. Restrykcje celne odbiegające od powszechnie obowiązujących standardów dotyczą zakazu wywozu statuetek i wizerunków Buddy. Wywóz tych przedmiotów wymaga uzyskania zgody Ministerstwa Sztuki (poza wyrobami rzemieślniczymi, np. małymi figurkami i wizerunkami zwyczajowo noszonymi przy sobie lub sprzedawanymi turystom na straganach). Istnieją także ograniczenia w przywozie towarów spożywczych. Od 2003 r. Polska znalazła się na liście państw, z których obowiązuje zakaz importu wołowiny i jej przetworów. Za niektóre towary zakupione w czasie pobytu w Tajlandii przy wylocie można uzyskać zwrot podatku VAT (aktualna stawka - 7%). Warunkiem tego jest wcześniejsze uzyskanie odpowiedniego zaświadczenia w miejscu zakupu towaru.
Źródło: pl.wikipedia.org/wiki/Tajlandia
www.msz.gov.pl
