Ambasada RP
Rue Georges Haddad, Damaszek P.O. 501
tel. 00963 -11- 3333010
00963 - 11- 3336010
fax. 00963 - 11- 3315318
e-mail: damapol@scs-net.org
www.msz.gov.pl/amb/damaszek
Język urzędowy: arabski
Stolica: Damaszek
Powierzchnia: 185 180 km²
Ludność: 18 448 752
Jednostka monetarna: funt syryjski (SYP)
Strefa czasowa: UTC +2
Ok. 10 tys. lat temu ziemie współczesnej Syrii zamieszkiwały koczownicze plemiona Natufów. W III tysiącleciu p.n.e. na terenach Mezopotamii (obejmującej także Syrię) istniało państwo Akad, które swój szczyt rozwoju osiągnęło za panowania króla Sargona I Wielkiego. Ok. 2000 p.n.e. upadło wskutek najazdów pustynnych plemion Gutejów. W XVI-XV w. p.n.e. o panowanie nad ziemiami syryjskimi rywalizowali ze sobą Egipcjanie i władcy państwa Mitanni. Od XIV w. p.n.e. pod panowaniem Hetytów. W XII w. powstało tu kilka odrębnych państw, z których część w VIII w. p.n.e. dostała się pod panowanie asyryjskie. 538 p.n.e. ziemie syryjskie weszły w skład Persji jako jedna z satrapii, w 332 p.n.e. wraz z całym imperium perskim zostały zajęte przez Aleksandra Macedońskiego. 301 p.n.e.-ok. 164 p.n.e. Syria wchodziła w skład monarchii Seleucydów, zwanej też królestwem syryjskim. Monarchia syryjska obejmowała rozległe obszary od Indii do zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej. 64 p.n.e. państwo Seleucydów popadło w zależność od imperium rzymskiego (Rzym starożytny). Jako rzymska prowincja, obejmująca m.in. Palestynę, była jedną z najbogatszych części imperium. W okresie bizantyjskim (ok. 300-634) kwitł handel, rozwijało się rzemiosło będące podstawą ówczesnego dobrobytu i znaczenia kraju. 634 zajęta przez Arabów, 877 anektowana przez arabskich władców Egiptu z dynastii Tulunidów. W XIII w. opanowana przez Mameluków, którzy utrzymali władzę do 1516, kiedy to Syria została włączona do imperium otomańskiego. Podczas I wojny światowej uznana za strefę wpływów francuskich (układ z 1916). Od 1920 wraz z Libanem terytorium mandatowe Francji (konferencja w San Remo, potwierdzona 1922 przez Ligę Narodów). 1936 podpisano traktat o utworzeniu niepodległego państwa syryjskiego, udaremniony przez wybuch II wojny światowej. Po klęsce Francji administracja Syrii uznała zwierzchnictwo kolaborującego z Niemcami rządu w Vichy. 1941 zajęta przez Brytyjczyków i wojska Wolnych Francuzów, w tym samym roku oficjalnie proklamowana niepodległym państwem. Faktycznie suwerenna od zakończenia wojny i ewakuacji żołnierzy francuskich. 1943 na prezydenta wybrano Szukri al-Kuwatliego. W 1949 jego gabinet został obalony w wyniku przewrotu wojskowego. 1956 angielsko-francuska inwazja w Suezie spowodowała zbliżenie Syrii z ZSRR i całym obozem komunistycznym. Po kolejnym puczu (1954) do władzy doszli zwolennicy federacji z Egiptem, co doprowadziło do utworzenia krótkotrwałej (1958-1961) unii obu państw (Zjednoczona Republika Arabska). Kres federacji położył kolejny zamach stanu w Damaszku (1962) i kolejna zmiana ekipy rządzącej. W 1964 ogłoszono nową konstytucję, 1966 proklamowano Syrię Socjalistyczno-Demokratyczną Republiką Ludową, 1966 wprowadzono nacjonalizację banków i zakładów przemysłowych. 1967 Syria wzięła udział w wojnie arabsko-izraelskiej (sześciodniowa wojna) tracąc Wzgórza Golan. 1970 po kolejnym przewrocie szefem rządu został H. al-Asad, zaprzysiężony w III 1971 na prezydenta. 1976 kontyngent 20 tys. żołnierzy syryjskich brał udział w operacji tłumienia wojny domowej w Libanie, następnie pozostał w nim okupując znaczną część kraju. 1980 Syria zawarła układ o przyjaźni i współpracy z ZSRR. 1983 wzrosło napięcie w stosunkach z OWP. 1989-1990 oddziały syryjskie toczyły walki w Libanie z chrześcijańską armią generała M. Auna, który poddał się w październiku 1990, a Syria uzyskała kontrolę nad Libanem. 1991 dokonała faktycznej aneksji całego terytorium Libanu, wykorzystując sprzyjającą koniunkturę międzynarodową, powstałą po udzieleniu przez Syrię poparcia USA w inwazji na zajęty przez Irakijczyków Kuwejt. W początku 1993 żołnierze syryjscy nadal stacjonowali w Bejrucie, co prezydent al-Asad uzasadniał względami bezpieczeństwa w razie konfliktu zbrojnego z Izraelem. 1994 al-Asad zadeklarował gotowość zawarcia traktatu pokojowego z Izraelem, jeśli zwróci on utracone przez Syrię w 1967 Wzgórza Golan. Wybory parlamentarne przeprowadzone w tymże roku wygrał Narodowy Front Postępowy zdominowany przez rządzącą od 1963 partię Baas (Partię Socjalistycznego Odrodzenia Arabskiego). 10 II 1999 odbyło się referendum, w którym Syryjczycy przedłużyli (po raz piąty) o kolejne 7 lat prezydenturę Hafiza al-Asada. W III 2000 prezydent zdymisjonował premiera Mahmuda Zueibiego oskarżając go o korupcję. Były premier popełnił samobójstwo 21 V 2000. Nowym premierem został Mohamed Mustafa Miro. 10 VI 2000 zmarł prezydent Asad. 10 VI odbyło się referendum w wyniku którego nowym prezydentem został wybrany syn H. al-Asada - Baszar Asad. Uzyskał 97,29% głosów, był jedynym kandydatem. 17 VII 2000 B. Asad został zaprzysiężony jako prezydent Syrii. Po podjęciu pewnych kroków w kierunku demokratyzacji życia politycznego - uwolnieniu części więźniów politycznych, poluzowaniu cenzury, podjęciu rozmów z Izraelem, prezydent wycofał się z reform. 2004 Stany Zjednoczone nałożyły na Syrię sankcje pod zarzutem wspierania terroryzmu, produkcji broni masowej zagłady i działań na rzecz destabilizacji sytuacji w Iraku. 5 marca 2005, pod presją wspólnoty międzynarodowej ogłoszono wycofanie wojsk syryjskich z Libanu, stacjonujących w tym kraju od 1976.
Syria (arab. سوريا / سورية Surija) (nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska الجمهورية العربية السورية Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją, Irakiem, Jordanią, Libanem i Izraelem. Wnętrze kraju zajmuje rozległy płaskowyż wznoszący się najwyżej na zachodzie w górach Antyliban (Dżabal asz-Szajch, 2814 m n.p.m.), Dżabal an-Nusajrija (1562 m n.p.m.) oraz na południowym zachodzie Dżabal ad-Duruz (1839 m n.p.m.), a obniżający się na wschodzie do ok. 200 m n.p.m. ku dolinie Eufratu. Od północnego zachodu płaskowyż ograniczony jest rowem zapadliskowym, w którym płynie rzeka Asi. Między górami Antyliban a Dżabal al-Arab, leżącymi przy granicy z Jordanią, znajdują się wzgórza Golan pozostające pod okupacją Izraela. Znaczną część płaskowyżu pokrywa Pustynia Syryjska. Klimat na wybrzeżu podzwrotnikowy morski, w głębi kraju zwrotnikowy kontynentalny, suchy. Lata są gorące, a zimy łagodne. Wybrzeże wraz z górami otrzymuje dużą ilość opadów od września do maja, latem często występują susze, potęgowane przez suchy, gorący wiatr hamasin wiejący od strony pustyni. Średnia temperatura powietrza i średnie opady dla stolicy kraju wynoszą: w styczniu 7°C i 43 mm, w lipcu 27°C i 2 mm. Rzadka sieć rzeczna, największe rzeki: Eufrat, Asi i Jarmuk oraz niewielka rzeka Barada nawadniająca oazę Damaszek. Naturalną szatę roślinną kraju stanowią we wschodniej części kraju stepy i półpustynie, na wybrzeżu roślinność śródziemnomorska (makia), a w wysokich górach - lasy. Świat zwierzęcy reprezentują m.in.: gazele, skoczki pustynne, jaszczurki, w lasach dziki, wilki, borsuki, jeżozwierze oraz wiele gatunków ptaków.
Skład etniczny: Arabowie (88,8%), Kurdowie (6,3%). Religia: muzułmanie sunnici (89,6%), chrześcijanie (8,9%).
Zarówno o wizy pobytowe, jak i tranzytowe na wjazd do Syrii należy aplikować w Ambasadzie Syrii w Warszawie. Przy wyjazdach grupowych, organizowanych przez polskie biura podróży współpracujące z ich odpowiednikami w Syrii, możliwe jest uzyskanie wizy na granicy. Turyści udający się przez Syrię do Jordanii mogą otrzymać wizy tego kraju na granicy syryjskojordańskiej. Cudzoziemcy wjeżdżający z Syrii do Iraku muszą uzyskać stosowne zezwolenie w miejscowym biurze imigracyjnym (należy podać nazwę przejścia granicznego). Z uwagi na zdarzające się problemy z uzyskaniem wizy wjazdowej do Libanu (np. kobiety poniżej 30. roku życia) oraz brak libańskiej placówki dyplomatycznej w Syrii zalecane jest ubieganie się o wizę w Ambasadzie Libanu w Warszawie. Do wjazdu na terytorium Syrii uprawnia paszport ważny minimum 6 miesięcy. Przy wjeździe nie ma obowiązku okazania biletu powrotnego. Nie ma również wymagań dotyczących posiadania określonej kwoty pieniędzy na pobyt. Przed przekroczeniem granicy należy się upewnić, czy w paszporcie nie widnieją wizy, pieczątki bądź inne wpisy w jakikolwiek sposób wiążące się z Izraelem (dotyczy to również wszelkich przedmiotów, np. rachunków, biletów komunikacji miejskiej) - w takim przypadku można zostać zawróconym z granicy. Przy wyjeździe pobierana jest opłata w wysokości 220 SYP.
Nie ma ograniczeń dotyczących wysokości wwożonych środków płatniczych. Cudzoziemcy planujący wywieźć z Syrii walutę obcą w kwocie ponad 3000 USD powinni zadeklarować ją przy wjeździe. Obowiązuje zakaz wywozu waluty krajowej powyżej 500 SYP. Nie wolno wywozić konserw. Zakazany jest wywóz pamiątek i rękodzieła o wartości historycznej. Ponieważ w Syrii nie jest naliczany podatek VAT, nie ma możliwości otrzymania jego zwrotu za towary nabyte na miejscowym rynku.
Źródło:www.msz.gov.pl
pl.wikipedia.org/wiki/Syria
