Ambasada RP w Lizbonie
Avenida das Descobertas 2, 1400-092 Lisboa, Portugal
tel. (0351 21) 3012-350, 21 3014-200, 21 30414-10 fax 21 3010-202
e-mail: embpol@mail.telepac.pt; www.emb-polonia.pt
sekcja konsularna: konsulat@mail.telepac.pt
Język urzędowy: portugalski
Stolica: Lizbona
Powierzchnia: 92 391 km²
Ludność: 10 566 212
Jednostka monetarna: euro (EUR)
Strefa czasowa: UTC - zima
UTC+1 – lato
W starożytności terytorium dzisiejszej Portugalii zamieszkiwały plemiona luzytańskie i celtyckie. W III w p.n.e. zostały podbite przez Kartagińczyków. Po załamaniu się potęgi Kartaginy na Półwysep Iberyjski przybyli Rzymianie. W IV-V wieku Portugalia jako jeden z pierwszych krajów w Europie Południowej przyjęła wiarę chrześcijańską. W czasie wędrówek ludów Portugalia dostała się pod wpływy Wizygotów. Do dziś zachowało się wizygockie nazewnictwo dni tygodnia, które zamiast pogańskich nazw łacińskich noszą numery. Wykorzystując słabość państwa Wizygotów, w roku 711 Berberowie i Arabowie przeprawili się przez Cieśninę Gibraltarską i podbili Półwysep Iberyjski. Wpływ arabski odcisnął największe piętno na wybrzeżu Algarve, gdzie które należało do muzułmanów do połowy XIII wieku. Niektóre dzielnice Lizbony, Alfama i Maurariado dziś tchną duchem mauretańskiej przeszłości. Kilkanaście lat po inwazji arabskiej władcy nigdy nie podbitego państwa Asturii rozpoczęli rekonkwistę – czyli odzyskiwanie utraconych terenów. W końcu XI wieku król Kastylii i Leonu Alfons VI podbił tereny położone na południe od Duero. Utworzył w ten sposób nowe księstwo Portugalii ze stolicą w Porto i darował je swojemu zięciowi, księciu burgundzkiemu, Henrykowi. W 1147 roku jego syn Alfons, od 1139 roku król Portugalii, zdobył Lizbonę, a w latach 1158 – 66 przyłączył Alantejo. Proces powiększania terytorium i ostatecznego ukształtowania granic został zakończony podczas panowania Alfonsa III, który w 1249 roku zdobył Algavre. Od tego czasu Portugalia jako pierwsze państwo na świecie ma definitywnie wytyczone i w ciągu wieków niezmienione granice. Położenie Portugalii na południowo – zachodnich krańcach Europy, na skrzyżowaniu szlaków wiodących do Afryki i Ameryki, odegrało istotną rolę w historii kraju. Ułatwiło to jej wybitne uczestnictwo w wielkich odkryciach geograficznych. Począwszy od XV wieku portugalscy żeglarze pod patronatem księcia Henryka Żeglarza (1395-1460) zaczęli docierać do zachodnich wybrzeży Afryki, Indii, Indonezji i Chin (Vasco da Gama, Bartolomeo Diaz, Ferdynand Magellan). Przepłynęli także Atlantyk i dotarli do Ameryki Południowej. W 1500 roku Pedro Alvarez Cabral zajął Brazylię. Portugalia stała się krajem odkrywców i kolonizatorów, a także centrum światowego handlu. Późniejsza działalność inkwizycji przyczyniła się m.in. do tego, że Portugalia utraciła pozycję państwa – mocarstwa. Wkrótce została przyłączona do Hiszpanii co dopełniło końca wielkiej niegdyś potęgi i spowodowało zmierzch kultury narodowej. W roku 1640 Portugalczycy zbuntowali się i wspierani przez Francuzów obrali swego króla Jana IV. Pierwsza połowa XIX wieku przyniosła Portugalii same klęski. Najpierw nastąpiła trzykrotna inwazja wojsk napoleońskich (1807-1811). W 1822 usamodzielniła się największa kolonia – Brazylia. Wreszcie w latach 1830-1846 przez kraj przetoczyła się wojna domowa. Na skutek tych nieszczęść w XX wiek Portugalia wkroczyła jako jedno z najbardziej zacofanych państw Europy. Od 1926 do 1974 roku kraj podlegał najpierw dyktaturze - generała A.O. Carmona (1926-1932.), później premiera A. Salazara (1932-1968), wreszcie premiera M.J. Caetano (1968-1974). Dopiero w kwietniu 1974 roku w wyniku wojskowego zamachu stanu - tzw. rewolucji goździków, obalono dyktaturę i zapoczątkowano otwartą, proeuropejską politykę Portugalii. W latach 1974-75 Portugalia uznała niepodległość swych afrykańskich kolonii. W 1984 roku została członkiem EWG, w 1992 roku ratyfikowała traktat w Maastricht i w 1993 roku została członkiem Unii Europejskiej. W 1999 roku administrowane przez Portugalię Makau powróciło pod zarząd Chin.
Portugalia, Republika Portugalii (República Portuguesa) – państwo Europejskie położone w zachodniej części Europy Południowej na południowym zachodzie Półwyspu Iberyjskiego. Jest najdalej wysuniętym na zachód państwem Europy, od północy i wschodu graniczy z Hiszpanią a od zachodu i południa Portugalię oblewają wody Oceanu Atlantyckiego. Dodatkowo w skład Portugalii wchodzi szereg wysp położonych na Oceanie Atlantyckim, jak Archipelag Azorski (Açores) i Madera (Madeira). Najwyższy punkt: Ponta do Pico na Azorach 2351 m n.p.m. .Najniższy punkt: Ocean Atlantycki 0 m . Całkowita granica lądowa: 1214 km .Długość wybrzeża: 1793 km .Długość granic z sąsiadującymi państwami: Hiszpania 1214 km . Na Północy przeważa teren górzysty i wyżynny. Tu przebiegają pasma gór Serra do Larouco (1525 m n.p.m.), Serra de Marao (1415 m n.p.m.) i Serra da Estrela (1991 m n.p.m.). Na południu króluje krajobraz nizinno - wyżynny. Bliżej morza rozciągają się wyżyny Alentejo i Algarve. Wybrzeże w południowej części klifowe, na pozostałym terenie pokryte wydmami i lagunami. Do Portugalii najlepiej przyjechać wiosną lub latem. Zimą są wyraźne różnice między północą a południem kraju. Na wysuniętym najdalej na południe Algavre zdarzają się wtedy często ciepłe, słoneczne dni, a osłonięte plaże południa pozwalają się opalac przez cały rok. Wieczory bywają chłodne, ale nie na tyle, aby zrazić turystów. W okolicach Lizbony zima jest łagodna, ale nieprzewidywalna - na przemian występują dni słoneczne i deszczowe. W centrum i na północy zimy bywają deszczowe i chłodne, ale nie mroźne. Okresy deszczu są przerywane rozpogodzeniami, stwarzającymi doskonałą okazję do spacerów. W górach jest zdecydowanie zimniej. Śnieg leży od listopada do lutego w Serra da Estrela oraz w pasmach górskich na północy i wschodzie (czasem wystarczy go dla miłośników narciarstwa, ale warunki są dalekie od ideału). Zima trwa krótko - od listopada/grudnia do lutego/marca, ze średnią temperaturą 12°C. W całym kraju zaczyna być cieplej w maju i czerwcu, a wysoka temperatura utrzymuje się do września. Z wyjątkiem Algarve noce bywają chłodne nawet w lecie, zwłaszcza na wybrzeżu Cascais i Estorilu niedaleko Lizbony. Na wybrzeżu zachodnim woda w Atlantyku jest przeważnie chłodna (22°C) do lipca. Na południu ogrzewa się wcześniej. W lecie w całym kraju panują upały, a słoneczne dni zdają się nie mieć końca. Na północy bywa tak samo gorąco jak na pozostałym obszarze, ale występuje większe prawdopodobieństwo deszczu. Na niektórych terenach w głębi lądu spiekota staje się trudna do wytrzymania - w Alentejo i górnym Douro słupek rtęci często utrzymuje się przez dłuższy czas na poziomie 40°C. Algarve latem jest umiarkowanie gorące (31°C), dzięki chłodnym wiatrom zachodnim. Strefa klimatyczna: Śródziemnomorska.
Portugalczycy. Katolicy 94%, protestanci.
Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Portugalii jest paszport bądź dowód osobisty (starego i nowego wzoru). Przed wyjazdem należy się upewnić, czy dokument jest w wystarczająco dobrym stanie technicznym i pozwala na stwierdzenie tożsamości (szczególną uwagę w przypadku starszych, książeczkowych dowodów osobistych należy zwrócić na aktualność zdjęcia).Pobyt krótszy niż 3 miesiące nie wymaga załatwiania żadnych dodatkowych formalności. Przy dłuższych pobytach należy wystąpić do lokalnego oddziału Urzędu ds. Cudzoziemców i Granic (Serviço de Estrangeiros e Fronteiras) z wnioskiem o wydanie karty pobytu.
Zgodnie z normą unijną nie istnieją ograniczenia w przewozie towarów przeznaczonych do użytku osobistego.
Źródło: pl.wikipedia.org/wiki/Portugalia
www.msz.gov.pl
