Kuba

Ambasada RP w Hawanie
Calle G no.452 esq. 19, Vedado, Ciudad de la Habana apartado 6650, La Habana Cuba, Zona Postal: 6
tel. (0-0537) 66-24-39/40
fax. 66-24-42
e-mail:havpolemb@ct.futuro.pl
www.embajadapolonia.cu

Język urzędowy:        hiszpański
Stolica:                       Hawana
Powierzchnia:             100 860 km²
Ludność:                    11 346 670
Jednostka monetarna: peso kubańskie (CUP)
Strefa czasowa:           UTC -5 - zima
                                  UTC-4 – lato

Wyspa Kuba została odkryta przez Krzysztofa Kolumba podczas jego pierwszej wyprawy. 28 października 1492 Kolumb wylądował na wyspie nadając jej nazwę Juana. Była wówczas zamieszkana przez Indian – głównie Araukanów i Sibonejów. W 1511 r. Diego Velázquez de Cuéllar otrzymał zadanie podbicia Kuby, czego dokonał w krótkim czasie łamiąc opór tubylców. W następnych latach Velázquez założył kilka kubańskich miast. Natomiast w 1521 r. Kuba została włączona do wicekrólestwa Nowej Hiszpanii. Kolonizacja w ciągu 50 lat doprowadziła do całkowitej zagłady miejscowej ludności (1560). Ponieważ na wyspie powstawało coraz więcej plantacji trzciny cukrowej i brakowało rąk do pracy, zaczęto sprowadzać murzyńskich niewolników z Afryki. Dalszy rozwój wyspy w XVII i XVIII wieku spowodował powstanie tam centrum handlu niewolnikami, a także nowych upraw plantacyjnych tytoniu i kawy. W 1762 r. Kuba została zdobyta przez Anglię, lecz po roku wymieniono ją za Florydę. Zakaz importu niewolników wprowadzono w 1865 r., jednak samo niewolnictwo zniesiono dopiero w 1880 r.W 1868 r. wybuchło trwające z przerwami 30 lat powstanie niepodległościowe. José Martí, kubański bohater narodowy, wylądował na wyspie 11 kwietnia 1895 ze zbrojnym oddziałem kubańskich emigrantów. Jego celem było wywołanie antyhiszpańskiego powstania i zdobycie niepodległości. Przeciwstawiał się on również amerykańskim planom aneksji Kuby. Niestety zginął w bitwie z oddziałami hiszpańskimi pod Dos Rios. W 1898 r. w wyniku wojny morskiej amerykańsko-hiszpańskiej i interwencji USA doszło do zajęcia wyspy. 12 sierpnia 1898 r. Hiszpania rozpoczęła rokowania o pokój, który zawarto 10 grudnia 1898 r. w Paryżu. USA objęły Kubę faktycznym protektoratem, nie doprowadzając do jej niepodległości. W 1902 r. proklamowano niepodległą republikę, która nadal była nadzorowana przez USA, które miały znaczne wpływy na politykę tego państwa aż do 1956 r. Polegało to między innymi na wymuszeniu przyjęcia tzw. "poprawki Platta" (która była w mocy do 1934 r.), która zapewniała kontrolę USA nad polityką rządu kubańskiego, a także prawo do posiadania bazy wojskowej Guantánamo. W okresie międzywojennym miały miejsce napięcia społeczne spowodowanych kryzysem na rynku cukru, jednego z podstawowych towarów eksportowych Kuby. Doprowadziło to do objęcia władzy przez dyktatora generała Machado y Moralesa w 1925 r. Został on obalony w 1933 r. w wyniku wojskowego zamachu stanu (tzw. bunt sierżantów kierowany przez Fulgencio Batistę. W latach 1940-1944 Batista był prezydentem Kuby, a jego prezydencki rząd okazał się sukcesem, jednak w obliczu wyborczego zwycięstwa lewicy doszło do wojskowego zamachu stanu i wprowadzenia dyktatury w 1952 r. Od 1956 r. nasilają się ruchy opozycyjne. Część z nich przekształca się w ruch partyzancki (tzw. Ruch 26 Lipca) pod kierownictwem Fidela Castro. Walka partyzancka doprowadziła do upadku Batisty i wkroczenia partyzantów do Hawany 1 stycznia 1959. Castro został premierem. Znacjonalizował przemysł, banki i skonfiskował własność amerykańskich firm i obywateli. Doprowadził także do uspołecznienia ziemi uprawnej. Po pewnym czasie Kuba rządzona przez Castro nawiązała sojusz z ZSRR. 17-19 kwietnia 1961 doszło do zorganizowanej przez CIA inwazji uchodźców kubańskich w Zatoce Świń. Okazała się ona całkowitym fiaskiem, a Kuba zerwała stosunki dyplomatyczne ze Stanami Zjednoczonymi. W 1962 USA wprowadziło embargo handlowe i blokadę morską Kuby przez flotę USA.W październiku 1962 miał miejsce kryzys kubański, który nieomal doprowadził do wybuchu III wojny światowej. Kuba stale militarnie i gospodarczo wspierana przez ZSRR (także subwencje finansowe), została także włączona do RWPG (1972). Narastający kryzys gospodarczy prowadził do masowych ucieczek do USA. Po rozpadzie RWPG w 1990 r. i ZSRR w 1991 r. sytuacja gospodarcza Kuby pogorszyła się w sposób drastyczny. W następnym roku Fidel Castro przeprowadził zmiany w konstytucji dopuszczające prywatną działalność gospodarczą oraz wolność praktykowania religii. Kryzys wymusił reglamentację żywności począwszy od 1993 r., a wiele gospodarce zaczął doskwierać brak ropy. Od czasu zmiany ustroju wielu Kubańczyków w sposób legalny lub nie starało się wyemigrować do USA. Pierwsza fala emigracji nastąpiła po przejęciu władzy przez Fidela Castro, druga w latach 1965-1973 (300 tys.), a następna duża fala to zaplanowana przez Castro na początku lat 80. XX wieku akcja wypuszczenia przeciwników systemu. Opuściło wtedy Kubę w kierunku Florydy ponad 120 tys. emigrantów (marielitos od portu Mariel z którego wypływali), jednak w znacznej liczbie byli to przestępcy i pacjenci zakładów psychiatrycznych. W 1998 r. wyspę odwiedził papież Jan Paweł II. Kolejne lata stały pod znakiem nieudanych prób normalizacji stosunków z USA, pogorszone konfliktem wokół Eliana Gonzaleza, zestrzeleniem dwóch amerykańskich awionetek, wciąż zdarzającymi się represjami kubańskich dysydentów i naciskami antycastrowskiego lobby kubańskiego z Florydy.

Republika Kuby (nazwa oficjalna República de Cuba) – państwo w Ameryce Środkowej położone na Morzu Karaibskim w archipelagu Wielkich Antyli. Państwo to składa się z wyspy o nazwie Kuba, oraz szeregu otaczających ją mniejszych wysepek. Kuba jest największą wyspą Karaibów, należy do archipelagu Wielkich Antyli. Linia brzegowa Kuby jest niezwykle urozmaicona licznymi półwyspami. Największe z nich to Guanahacabibes i Zapata. Do Kuby jako państwa należy także około 3 tysiące otaczających ją wysepek. Największa z nich to zabagniona Isla de la Juventud. Bardzo często otaczają je rafy koralowe. Wyspy tworzą archipelagi: de los Colorados, de Sabana, de Camagüey, de los Jardines de la Reina i de los Canarreos. Rozciągnięta równoleżnikowo Kuba ma charakter nizinny. Położone na wapiennym podłożu niziny: Vueltabajo, Llanuras Rojos de Matanzas, Valle de Zaza, Llanura del Cauto i inne zajmują około 70 % powierzchni kraju .Wybrzeża Kuby są w znacznym stopniu zabagnione. Najbardziej znanym rejonem bagiennym jest Cienaga de Zapata w południowo – zachodniej części Kuby. W części zachodniej wyspy ciągnie się łańcuch górski Cordillera de Guaniguanico, składający się z dwóch odrębnych pasm. Pierwsze z nich, Sierra de los Organos, słynie z pięknie wykształconych form krasu tropikalnego, tzw. mogotów, przypominających głowy cukru. Drugie to Sierra del Rosario z najwyższym szczytem Kordyliery - Pan de Guajaibón (772 m n.p.m.). Dalej ku wschodowi, wzdłuż północnego wybrzeża ciągną się wzgórza Macizo de Guamuchaya z najwyższym szczytem San Juan (1140 m n.p.m.), a dalej Sierra de Cubitas, Sierra del Cristal (1143 m n.p.m.). Wreszcie na południowo – wschodnim wybrzeży leży największy masyw górski Kuby Sierra Maestra z najwyższym szczytem kraju Torquino (1974 m n.p.m.). Klimat Kuby należy do strefy klimatów równikowych wybitnie wilgotnych. Jedynie zachodnie krańce Kuby obejmuje klimat podrównikowy wilgotny. Średnia temperatura najchłodniejszego miesiąca czyli styczni wynosi 22,5°C, a najcieplejszego – sierpnia – 28°C. Pora deszczowa trwa od maja do października. Na nizinach średni roczny opad waha się między 600-1200 mm, w górach zaś 2000-2200 mm. Pod koniec sezonu deszczowego Kubę nawiedzają huragany, często bardzo gwałtowne. Sieć hydrograficzna jest dobrze rozwinięta. Składa się na nią sieć licznych, ale krótkich rzek. Często zdarzają się podziemne przepływy wykorzystujące krasowe jaskinie. Przykładem jest tu rzeka Cuyaguateje w zachodniej części wyspy. Najdłuższą ze wszystkich na Kubie jest Rio Cauto o długości 340 km, czyli trzykrotnie krótsza od naszej Wisły. Jeziora są nieliczne. Położone bliżej wybrzeża, mają słone wody. Największe z nich to jezioro Leche, Ariguanabo i Tesora. Świat roślinny i zwierzęcy Kuby jest bardzo bogaty. Na zachodzie wyspy i na Isla de la Juventud rosną lasy z dominacją sosny karaibskiej. Znaczną część kraju zajmują sawanny z suchoroślami, kaktusami, palmami i drzewami okresowo zrzucającymi liście na zimę. Wybrzeża porastają lasy namorzynowe. Faunę reprezentują liczne gatunki owadów, niektóre bardzo jadowite jak pająki czarne wdowy, skolopendry i skorpiony. Na półwyspie Zapata, oraz na wyspie de la Juventud żyją krokodyle. Na sawannach można spotkać legwany. Osobliwością są żółwie morskie o średnicy skorupy 1 m.

Mulaci 51%, biali 37%, murzyni 11%, Chińczycy 1%, bezwyznaniowcy 55,1%, katolicy 39,6%, protestanci 3,3%, inni 1,6%.

Obywatel polski udający się na Kubę zobowiązany jest do posiadania wizy odpowiedniej do celu planowanego pobytu lub tzw. karty turysty (Tarjeta de Turi-sta). Wizy wydaje konsulat kubański w Warszawie, a karty (indywidualne lub grupowe) są do nabycia w konsulacie kubańskim lub na przejściu granicznym na lotnisku w Hawanie. Cena karty wynosi 20-25 CUC. Przy przekraczaniu granicy wymagany jest 3-miesięczny okres ważności paszportu, licząc od planowanej daty wyjazdu z Kuby. Turysta zobowiązany jest okazać również bilet powrotny lub na dalszą trasę. Służby graniczne mogą odmówić prawa przekroczenia granicy w przypadku braku biletu. Osoby przyjeżdżające na Kubę z zamiarem wykonywania pracy dziennikarskiej muszą mieć odpowiednią akredytację. Jej brak może być powodem wydalenia z kraju. Przed odprawą paszportową każdy turysta obowiązany jest wypełnić formularz Tarjeta Internacional de Embarque y Desembarque. Podstemplowany formularz należy zachować, ponieważ bez niego niemożliwe jest opuszczenie Kuby, a uzyskanie nowego wymaga wielu zabiegów. Turyści przyjeżdżający na wypoczynek zorganizowany nie są obowiązani do udokumentowania ilości posiadanych środków pieniężnych. Turyści przyjeżdżający indywidualnie powinni mieć do dyspozycji przynajmniej 100 CUC (lub równowartość tej kwoty w innej walucie wymienialnej) na każdy dzień planowanego pobytu. Służby graniczne egzekwują rygorystycznie ten wymóg. Posiadanie kart kredytowych traktowane jest jako spełnienie tego warunku. W razie pobytu dłuższego niż 30 dni wizę można przedłużyć na miejscu. Formalności załatwia się we właściwych urzędach imigracyjnych Inmigración y Extranjeria (adres w Hawanie: calle Factor y Final, Nuevo Vedado, Plaza de la Revolucion), zakupiwszy uprzednio znaczki opłaty skarbowej na sumę 25 CUC w jednym z oddziałów Banco de Credito y Comercio. Należy przedłożyć, do wglądu, paszport, bilet lotniczy i rachunek za opłacone zakwaterowanie. Przy wylocie z Kuby należy wnieść obowiązkową opłatę lotniskową w wysokości 25 CUC. Wszelkie próby uchylenia się od tego obowiązku mogą się skończyć zatrzymaniem podróżnego w areszcie imigracyjnym.

Nie podlegają ocleniu rzeczy przeznaczone do użytku osobistego. Zezwala się na wwóz 2 butelek alkoholu i 200 szt. papierosów oraz lekarstw na użytek własny (poza lekami psychotropowymi, insuliną). Zezwala się ponadto na wwóz towarów, których łączna wartość nie przekracza 250 USD, przy czym kwota 200 USD podlega opodatkowaniu w wysokości 100%. Nie zezwala się na wwóz zamrażarek, klimatyzatorów, odtwarzaczy wideo i magnetowidów, odtwarzaczy i nagrywarek DVD, kuchenek elektrycznych, mikrofalówek, urządzeń łączności radiowej itd. Przepisy fitosanitarne zakazują wwozu owoców, warzyw, sadzonek, nasion i pokarmów dla zwierząt. Zakaz dotyczy również serów, wędlin, mięs i ich przetworów nie opakowanych hermetycznie, przy czym opakowanie powinno mieć oznakowania: producenta, terminu przydatności do spożycia i wagi produktu. Wskazane jest zadeklarowanie wwozu gotówki powyżej 5 tys. USD. Turysta, którego bagaż przekracza limit wagowy określony przez przewoźnika, musi wnieść pewną opłatę na rzecz państwa kubańskiego. Bez rachunku potwierdzającego zakup można wywieźć jedynie 23 szt. cygar pakowanych luzem. Normy CITES zakazują wywozu zwierząt morskich i lądowych, endemicznych lub będących pod ochroną (np. żółwi, iguan, krokodyli, papug), jak i skór oraz wyrobów z tych zwierząt. Na wywóz antyków i dzieł sztuki, w tym również wyrobów rękodzieła i rzemiosła artystycznego większej wartości, należy uzyskać zezwolenie wydawane przez Registro Nacional de Bienes Culturales Departamentu Dziedzictwa w Ministerstwie Kultury. Na wywóz większej ilości złota czy srebra należy mieć zezwolenie Banco Nacional de Cuba. Nie zezwala się na wywóz więcej niż 3 dużych muszli. Wywóz alkoholu ograniczony jest do 4 butelek. Obowiązuje zakaz wywozu miejscowej waluty, tj. peso cubano.

Źródło: pl.wikipedia.org/wiki/Kuba
            www.msz.gov.pl