Ambasada RP w Tel Awiwie16, Soutine St., Tel-Aviv 64-684, Israel
tel. 0-0972 (3) 52 40 186/8, 5240 191
Ambasador/sekretariat: 00972-3-7253102
centrala: 00972-3-7253111
fax. 0-0972 (3) 523 78 06
e-mail:embpol@netvision.net.il
www.polemb.org
Język urzędowy: hebrajski, arabski
Stolica: Jerozolima
Powierzchnia: 20 770 km²
Ludność: 6 276 883
Jednostka monetarna: nowy szekel izraelski (ILS (NIS))
Strefa czasowa: UTC +2 - zima
UTC +3 – lato
Tereny dzisiejszego Izraela zasiedlone zostały ok. 2500r.p.n.e. przez Kananejczyków. Około XIII wieku p.n.e. pojawiły się na tym obszarze plemiona izraelskie kolonizując południową część Kanaanu, czyli krainę nazwaną później przez Rzymian Palestyną. Dogodne położenie tego regionu na skrzyżowaniu ważnych szlaków handlowych między Azją, Afryką i Europą, w zachodniej części tzw. żyznego półksiężyca, zdeterminowało w znacznym stopniu jego burzliwe dzieje. Pod koniec XI wieku p.n.e. Izraelici zostali zjednoczeni przez Saula. Około 925 r. p.n.e. państwo izraelskie uległo rozbiciu na dwa królestwa: Izrael, uzależnione od Asyrii na przełomie IX i VIII w. oraz Judę, które zostało podbite w latach 857–856 przez Babilonię. Po podbojach asyryjskich, babilońskich a później perskich (550–333 p.n.e.) i macedońskich Aleksandra Wielkiego w 323 r. p.n.e.) Żydzi rozprzestrzenili się po terytoriach zwycięskich imperiów. W 63 r. p.n.e. następuje podbój ziem Izraela przez Rzymian, którzy w 6 r. n.e. utworzyli tutaj prowincję zwaną Judeą. Jako miejsce narodzin i działalności Jezusa z Nazaretu stała się kolebką chrześcijaństwa. W 66 r. n.e. Żydzi zbuntowali się przeciw władzy Rzymian, co dało początek trwającemu do 73 r. powstaniu zelotów. Zakończone klęskami powstania zwiększyły rozproszenie, czyli diasporę Żydów po całym imperium rzymskim. Od tego czasu terytorium dawnego państwa żydowskiego nazywać Palestyną. Od 395 r., po rozpadzie Imperium Rzymskiego, Palestyna wchodziła w skład Cesarstwa Bizantyjskiego, zaś w latach 634–640 została podbita przez Arabów. W ciągu kolejnych wieków nastąpiła islamizacja i arabizacja miejscowej ludności. Jerozolima stała się jednym z ważniejszych ośrodków religijnych i gospodarczych islamu. Idee głoszone w chrześcijaństwie zachodnim o konieczności odzyskania z rąk muzułmanów Ziemi Świętej dały początek wojnom krzyżowym. Po pierwszej inwazji rycerstwa zachodnioeuropejskiego w 1099 r. na terenie Palestyny powstało Królestwo Jerozolimskie. W roku 1187 chrześcijanie utracili jednak Jerozolimę. a ostateczny upadek nastąpił w 1291 r. wraz ze zdobyciem Akki – ostatniej twierdzy krzyżowców. W latach 1516–1918 Palestyna znalazła się w imperium osmańskim. Utraciła przy tym swoją dawną pozycję. W XIX wieku powstała idea stworzenia państwa żydowskiego w Palestynie i przyspieszenia osadnictwa Żydów na tym terenie. W roku 1897 odbył się pierwszy Kongres Syjonistyczny, na którym sformułowano program budowy państwa Żydów w Palestynie. W 1918 został on poparty tzw. Deklaracją Balfoura, ministra spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii, która w tym czasie, aż do 1948 r. zajmowała terytorium Palestyny. Nasilający się w okresie międzywojennym napływ Żydów do Palestyny spotkał się z protestem rdzennej ludności arabskiej. Po II wojnie światowej ONZ zatwierdziła, zaakceptowany przez wszystkie mocarstwa, projekt podziału Palestyny na 2 państwa: arabskie i żydowskie. Sprzeciw krajów arabskich doprowadził do wybuchu wojny arabsko–izraelskiej w latach 1948–49. W wyniku zwycięstwa państwo izraelskie powiększyło się, a pozostała część ziem, wraz ze Starym Miastem Jerozolimy została włączona do Królestwa Jordanii. Żadne z sąsiednich państw arabskich nie uznało prawa Izraela do istnienia. Doprowadziło to ostatecznie do wybuchu kolejnej wojny sześciodniowej w 1967 r. W jej efekcie Izrael zajął Zachodni Brzeg Jordanu wraz z pozostałą częścią Jerozolimy należące do Jordanii, Wzgórza Golan należące do Syrii i Półwysep Synaj i Okręg Gazy należące do Egiptu. Na mocy układu egipsko–izraelskiego w 1980 r. wojska izraelskie opuściły terytorium Synaju. W grudniu 1987 r. na terenach okupowanych wybuchło powstanie antyizraelskie (tzw. intifada), zakończone dopiero podpisaniem w 1993 r. porozumienia palestyńsko–izraelskiego w sprawie utworzenia autonomii palestyńskiej. Rozpoczęło ono długie i trudne pertraktacje pokojowe.
Izrael, Państwo Izrael (hebr. - מדינת ישראל, Medinat Yisra'el; arab. دولة اسرائيل, Daulat Isra'il) – państwo położone na Bliskim Wschodzie. Izrael jest krajem demokracji parlamentarnej reprezentowanej przez władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Jest to jedyne państwo na Bliskim Wschodzie z demokratyczną formą rządu. Powierzchnia: 20 770 km² (bez Wzgórz Golan i terenów Autonomii Palestyńskiej) ,27 817 km² (włączając Wzgórza Golan i tereny Autonomii Palestyńskiej). Sąsiedzi i długość granic: Egipt - 255 km, Jordania - 238 km ,Liban - 79 km ,Syria - 76 km ,Autonomia Palestyńska-Strefa Gazy - 51 km ,Autonomia Palestyńska-Zachodni Brzeg Jordanu - 307 km ,Morze Śródziemne - 180 km, Morze Martwe - 70 km ,Morze Czerwone nad Zatoką Akaba - 7 km . Izrael, z wyjątkiem wąskiego pasa nizin nad Morzem Śródziemnym, ma charakter wyżynno –górzysty. Terytorium kraju charakteryzuje duże zróżnicowanie ukształtowania powierzchni. Na północy rozciąga się Wyżyna Galilei z najwyższym szczytem kraju: Meron – 1208 m n.p.m. Południową część kraju stanowi pustynna i kamienista Wyżyna Negew zajmująca około 50% powierzchni Izraela. Na wschodzie występują liczne rowy tektoniczne – m.in. Rów Jordanu z Jeziorem Tyberiadzkim, doliną rzeki Jordan i Morzem Martwym. Jest to najgłębsza depresja świata z lustrem wody na 405 m poniżej poziomu morza. Nad Morzem Śródziemnym rozciąga się wąska nizina zwana równiną Szaron, długości 180 km i szerokości 6–20 km. Rozciągłość południkowa i urozmaicone ukształtowanie terenu Izraela wpływają na zróżnicowanie typów klimatów. Na północnym – zachodzie występuje klimat podzwrotnikowy typu śródziemnomorskiego, a na południu i wschodzie zwrotnikowy suchy. Średnie temperatury powietrza w styczniu wahają się od 14–16°C na nizinach do 10°C na wyżynach. W najcieplejszym miesiącu – sierpniu średnie temperatury wynoszą od 28–33°C na nizinach do 24°C na obszarach wyżej położonych. Opady występują od października do kwietnia. Na pustynnym południu kraju w zatoce Akaba są skrajnie niskie – około 25 mm rocznie, podczas gdy na północy w Górach Galilejskich sięgają 1100 mm. Na stokach gór okresowo pojawia się śnieg. Wiosną i jesienią wieją silne i suche wiatry wschodnie zwane chamsin (po arabsku “pięćdziesiąt”).Zasoby wód powierzchniowych są niewielkie. Na północy występują nieliczne rzeki stałe, na południu zaś rzeki okresowe. Największą rzeką kraju jest Jordan. Rzeka ta na większości swojego biegu płynie w rowie tektonicznym, poniżej poziomu morza. Jej długość wynosi 330 km. Płynie przez Jezioro Tyberiadzkie (Genezaret) – najniżej położone słodkowodne jezioro na świecie – 213 m p.p.m. Uchodzi do Morza Martwego, bezodpływowego największego jeziora Izraela. Posiada ono powierzchnię około 1000 km2 i bardzo duże zasolenie –26%.Ze względu na nierównomierne i skąpe opady oraz okresowe susze jednym z najważniejszych problemów kraju jest zaopatrzenie w wodę. Istotne znaczenie mają wody podziemne pokrywające 60% zapotrzebowania Izraela na słodką wodę. Pozostałe 40% pochodzi z rzek i Jeziora Tyberiadzkiego. Konflikt arabsko – izraelski jest w dużej części konfliktem o wodę. Roślinność jest silnie przekształcona wskutek działalności człowieka. Całkowicie wytrzebiony został wiecznie zielony las dębowy w wyniku trwającej od tysięcy lat uprawy ziemi i wypasu zwierząt. W części północnej i na wybrzeżu występuje roślinność śródziemnomorska, najczęściej zarośla typu makii. Wyżynne wnętrze kraju pokrywa roślinność stepowa i półpustynna. Świat zwierzęcy reprezentują zwierzęta pustynne, m.in. wielbłądy, skorpiony i węże.
Żydzi 81,8%, Palestyńczycy i inni 18,2%, judaizm (4,78 mln - 79,2%) ,islam (901 tys - 15%), chrześcijaństwo (129 tys - 1,7%) ,druzowie (99 tys - 1,3%) i inni.
Zgodnie z polsko-izraelską umową o ruchu bezwizowym obywatele polscy legitymujący się paszportem ważnym co najmniej 3 miesiące mogą wjeżdżać i przebywać na terytorium Izraela bez wizy przez okres do 90 dni. Nie dotyczy to przyjazdów w celu podjęcia pracy, innej działalności zarobkowej lub pobytu stałego, do czego wymagane są wizy. Przy wjeździe i wyjeździe z Izraela izraelskie służby graniczne przeprowadzają krótkie rozmowy na temat celu i charakteru podróży. Należy się liczyć ze stosunkowo dociekliwą formą pytań zadawanych przez władze graniczne. Mogą one odmówić prawa wjazdu do Izraela osobom, co do których powzięły podejrzenia, że faktyczny cel ich przyjazdu jest inny niż deklarowany, jak również osobom, które przebywały poprzednio w Izraelu bez ważnej wizy pobytowej. Nie są również wpuszczane osoby, których krewni przebywają w Izraelu nielegalnie. Dodatkowym warunkiem, od którego może być uzależniona decyzja o zgodzie na wjazd do Izraela, jest udokumentowanie posiadania równowartości 100 USD na każdy dzień pobytu. Decyzje izraelskich władz granicznych są podejmowane arbitralnie i są nieodwołalne. W myśl niepisanych zasad osoba, której odmówiono prawa wjazdu do Izraela, wraca do kraju, z którego przyleciała, tymi samymi liniami lotniczymi - na własny koszt, o ile ma bilet powrotny, lub na koszt przewoźnika, jeśli ma tylko bilet w jedną stronę. Zdarza się, że z przyczyn organizacyjnych nie jest możliwy powrót do kraju w dniu przylotu, w związku z czym osoby takie są przez izraelskie władze imigracyjne umieszczane w areszcie deportacyjnym na lotnisku na czas niezbędny do zorganizowania ich powrotu do kraju. Osoby przebywające w areszcie mają prawo do kontaktu telefonicznego z placówką dyplomatyczno-konsularną.
Do Izraela turysta może wwieźć w gotówce środki finansowe w dowolnej walucie. Wartość dopuszczalnej do wwozu i wywozu kwoty nie może przekroczyć 80 000 szekli (obecnie ok. 18 000 USD). Wwóz i wywóz większych kwot wymaga zezwolenia. Restrykcyjne przepisy fitosanitarne zakazują wwozu żywności, roślin i chemikaliów. Wwóz żywych zwierząt, zarówno domowych, jak użytkowych, podlega również ograniczeniom. Ponadto zakazuje się wwozu stylizowanych monet, matryc do ich produkcji oraz urządzeń i automatów do gier hazardowych. Ograniczeniami objęty jest również wwóz napojów alkoholowych (o zawartości alkoholu poniżej 40% - do 2 l, powyżej 40% - 1 l), papierosów (400 szt.) i perfum (250 ml). Zakazany jest wwóz substancji narkotycznych.
Źródło: pl.wikipedia.org/wiki/Izrael
www.msz.gov.pl
