Ambasada RP w Jakarcie
Jl. HR Rasuna Said Kav. X Blok IV / 3 12950 Jakarta Selatan, Indonezja
telefony:
kierunkowy: 62 (Indonezja), 21 (Dżakarta)
Ambasada centrala: 25 25 938 /39/40
Sekretariat Ambasadora: 25 25 948
Telefon komórkowy dyżurnego (konsularne): 08129142911
fax. 25 25 958
e-mail:poljkt@dnet.net.id
www.polandembjak.org
Język urzędowy: indonezyjski
Stolica: Dżakarta
Powierzchnia: 1 904 556 km²
Ludność: 241 974 000
Jednostka monetarna: rupia indonezyjska (IDR)
Strefa czasowa: UTC +7 do +9
Archipelag Malajski uznawany jest za jedno z najstarszych zamieszkanych obszarów świata. Szczątki praczłowieka (pitekantropa), odkryte na Jawie, pochodzą sprzed 500 tys. lat. Wyspy zostały trwale zasiedlone ok. 3 000 p.n.e. przez plemiona austronezyjskie. Zorganizowana państwowość pojawiła się jednak dopiero w VI w. n.e. Powstało wówczas państwo buddyjskie Śriwidżaja na Sumatrze i hinduistyczne Mataram na Jawie. W wiekach XIII-XVI dominację nad większością wysp archipelagu zyskało jawajskie królestwo Majapahit. Odparło ono m.in. najazdy Mongołów w XIII w. Przez cały okres zasiedlania wysp przybywała ludność indyjska. Doprowadziło to z czasem do wyparcia pierwotnych wierzeń przez hinduizm. Świadectwem tej kultury jest m.in. sztuka Bali oraz wiele hinduistycznych świątyń na Jawie. Od VII w. coraz większą popularność zaczął zyskiwać buddyzm, stopniowo wypierając hinduizm. Sytuacja ponownie zmieniła się wraz z nawiązaniem kontaktów handlowych z kupcami arabskimi. Pojawili się oni w XII w. i od tej pory rozpoczął się proces islamizacji kraju. Ekspansja muzułmańska doprowadziła do upadku królestwo Majapahit. W XVI wieku do wysp indonezyjskich przybyło także wielu poszukujących przypraw kupców z Europy (głównie Portugalczyków). W 1521r. dopłynął tu w trakcie swej wyprawy dokoła świata Ferdynand Magellan. Założona w XVII w. Kompania Wschodnioindyjska przyczyniła się do znacznego napływu na te tereny kupców holenderskich. Holendrzy podporządkowali sobie i skolonizowali wyspy. Ostatnie obszary zostały skolonizowane na przełomie XIX i XX w., po stłumieniu powstań tubylczej ludności na Bali, Sumatrze i Celebesie. Od początków XX w. na wyspach rozwijał się ruch narodowowyzwoleńczy. W rękach Portugalczyków pozostawała wówczas jedynie wschodnia część wyspy Timor. Wcześniej, przez krótki okres (w latach 1811- 1815) zwierzchnictwo nad archipelagiem przejęła Wielka Brytania. Wrócił on jednak ponownie pod rządy holenderskie. W czasie II wojny światowej wyspy indonezyjskie znalazły się pod okupacją Japonii (1942-1945r.). Zaraz po wojnie rozpoczęła się z kolei czteroletnia walka o wyzwolenie spod dominacji Holandii. Nastąpiło to 27 grudnia 1949r., kiedy to Holandia uznała niepodległość Indonezji. Kraj dążył do poszerzenia swego terytorium. Od 1963r. Indonezja sprawuje kontrolę polityczną nad Irianem Zachodnim (zachodnia część Nowej Gwinei), a w 1975r. zbrojnie zdobyła Timor Wschodni, dotychczasową kolonię portugalską. Prowincja ta jednak nadal walczy o swoją niezależność, lecz jej przyszły status jeszcze nie jest ustalony.
Indonezja – wyspiarskie państwo w Azji Południowo-Wschodniej. Nazwa Indonezja wywodzi się z dwóch słów - z łaciny "indus" (oznaczającego Indie) i greckiego słowa "nesos" (co oznacza wyspy). Indonezja jest państwem wyspiarskim położonym na 18 108 wyspach. Około 6 tys. z nich jest zamieszkanych. Należą one do Archipelagu Malajskiego. Wyspy Indonezji rozciągają się na długości ponad 5 tys. km wzdłuż równika i na długości 1750 km z południa na północ. Ich brzegi opływają Ocean Spokojny i Indyjski. Na wyspach znajdują się liczne wulkany. Indonezja jest często nękana przez trzęsienia ziemi i tsunami. Najważniejsze wyspy Indonezji to: Sumatra ,Jawa ,Borneo ,Celebes (Sulawesi) ,Nowa Gwinea (część zachodnia należy do Indonezji - prowincja Irian Zachodni, natomiast część wschodnia stanowi niepodległe państwo Papua-Nowa Gwinea) .Mniejsze indonezyjskie wyspy: Madura ,Halmahera ,Amboinia ,Riau (Kepulauan Riau - Wyspy Riau) .Małe Wyspy Sundajskie :Bali , Sumbawa , Sumba ,Surabaya ,Flores ,Lombok,Timor (zachodnia część należy do Indonezji, natomiast część wschodnia stanowi niepodległe państwo Timor Wschodni) .Moluki :Ambon ,Bacan ,Buru ,Saparua ,Seram ,Sula Krakatau .Rzeki Indonezji: Kapuas, Barito, Mahakam (Borneo), Hari, Kampar, Musi (Sumatra), Solo (Jawa), Mamberamo, Digul (Nowa Gwinea). Archipelag położony jest w strefie klimatu równikowego wilgotnego i wybitnie wilgotnego. Średnia temperatura roczna wynosi 25-27°C i jest praktycznie zbliżona przez cały rok: roczna amplituda temperatury powietrza jest bowiem poniżej 1°C. Temperatura nigdy nie spada poniżej 20°C. Średnie roczne sumy opadów wynoszą 2000-3000 mm, a w górach nawet do 5000 mm. Na wyspach zachodnich opady rozłożone są równomiernie przez cały rok. W części wschodniej natomiast, na skutek napływu suchych mas powietrza z kontynentu australijskiego, zaznacza się pora sucha (lipiec, sierpień). Generalnie jednak pory roku nie występują.
Ludność Indonezji jest bardzo zróżnicowana pod względem etnicznym, językowym i religijnym. Ogółem występuje ok. 300 grup etnicznych posługujących się ok. 250 odrębnymi językami (razem z dialektami 583). Oficjalnym jezykiem jest Bahasa Indonesia. Najliczniejsze grupy etniczne to: Jawajczycy (46,4%) ,Sundajczycy (12,9%) ,Madurowie (5,6%) ,Malajowie ,Minangkabau ,Bugijczycy ,Batakowie ,Balijczycy ,Aczinowie .Większość mieszkańców Indonezji jest wyznawcami Islamu. Najliczniejsze grupy religijne to: muzułmanie: 87% ,protestanci: 7% ,katolicy: 3% ,hinduiści: 2,0% ,buddyści: 1% .
Obowiązek posiadania wiz turystycznych, służbowych, pobytowych oraz tranzytowych dotyczy wszystkich obywateli polskich, niezależnie od rodzaju paszportu. Na podstawie decyzji indonezyjskiego rządu, poczynając od 1 lutego 2004 r., obywatele polscy mogą otrzymywać wizy turystyczne przy wjeździe (do 30 dni pobytu na terytorium Republiki Indonezji) w ściśle ustalonych punktach przekraczania granic na lotniskach i w portach morskich (tzw. visa upon arrival). Po przylocie do Indonezji wizy można otrzymywać odpłatnie na lotniskach w Dżakarcie, Medanie, Pekan Baru, Pandangu, Surabaya, Manado i Denpasar (Bali). Wizy turystyczne (visa upon arrival) wydawane są także w następujących portach morskich: na wyspie Batam - w portach Sekupang, Balu Ampor, Nongsa, Marina Teluk Senimba, na wyspie Bintan - w portach Bandar Bintan Teleni Lagoi, Bandar Sri Udang Lobam, na wyspie Sumatra - w portach Belawan, Sibolga, Yos Sudarso, Teluk Bayur, na wyspie Jawa - w porcie Tanjungperiuk (Dżakarta), na wyspie Bali - w porcie Padang Bai, w prowincji Irian Zachodni (Papua Zachodnia) - w porcie Jayapura. Koszt krótkoterminowej wizy turystycznej wydanej po przybyciu do Indonezji wynosi minimum 10 USD, wizy 30-dniowej - ok. 30 USD. Należy pamiętać, że nie ma możliwości przedłużania terminowych wiz pobranych przy wjeździe do Indonezji (upon arrival). Można przedłużać ważność wiz otrzymanych w Wydziale Konsularnym Ambasady Indonezji w Warszawie. Przy wjeździe do Indonezji paszport musi być ważny minimum 6 miesięcy. Ubiegający się o wizę wielokrotną musi w momencie złożenia aplikacji legitymować się paszportem ważnym minimum 18 miesięcy. Na żądanie władz imigracyjnych należy okazać bilet powrotny lub bilet na dalszą podróż (posiadanie biletu może być konieczne już w momencie składania wniosku o wizę w Wydziale Konsularnym Ambasady Indonezji w Warszawie). Przy wjeździe do Indonezji nie ma obowiązku wykazania się określoną kwotą pieniędzy bądź deklarowania jej na granicy. Składając wniosek o indonezyjską wizę, należy mieć przy sobie kartę kredytową lub zaświadczenie z banku stwierdzające posiadanie konta bankowego, a w przeciwnym razie - gwarancję osoby zapraszającej, która zapewni środki utrzymania i opiekę.
Nie ma ograniczeń co do wwozu lub wywozu obcych środków płatniczych. Limit wwozu i wywozu dotyczy tylko miejscowej waluty i wynosi 5 mln RP. Od powszechnie przyjętych standardów odbiega zakaz wwożenia do Indonezji dużych odbiorników telewizyjnych, wież hi-fi, dużych radioodbiorników i magnetofonów. Nie wolno wwozić, wywozić ani posiadać narkotyków — grożą za to surowe kary, łącznie z karą śmierci. Obowiązują ograniczenia wywozu miejscowych dzieł sztuki wytworzonych przed 1945 r. oraz ograniczenia i zakazy wywozu rzadkich gatunków lokalnej fauny i flory. Wątpliwości służb celnych może wzbudzić większa ilości lekarstw, jeśli nie mają one nazw międzynarodowych. Przy wyjeździe z Indonezji nie ma możliwości otrzymania zwrotu podatku VAT.
Źródło:www.msz.gov.pl
pl.wikipedia.org/wiki/Indonezja
