Ambasada RP w Kairze
5 El Aziz Osman Str., Zamalek, Cairo Arab Republic of Egypt
tel. (0-0202) 736-74-56, 735-95-83
fax. (0-0202) 735-54-27
e-mail:sahafa@bolanda.org
www.bolanda.org
Język urzędowy: arabski
Stolica: Kair
Powierzchnia: 1 001 450 km²
Ludność: 77 505 756
Jednostka monetarna: funt egipski (EGP)
Strefa czasowa: UTC +2 - zima
UTC+3 – lato
Egipt jest kolebką jednej z najstarszych cywilizacji świata. Zrodziła się ona w dolinie Nilu już w IV tysiącleciu p.n.e. Mieszkające tu ludy chamicko–semickie utworzyły szereg księstw, które z czasem połączyły się w dwa państwa: Dolny i Górny Egipt. Około 3100 r. p.n.e. nastąpiło zjednoczenie obu państw za panowania Narmera. Jego następcą został Hor–Aha, utożsamiany z faraonem Menesem, założycielem pierwszej dynastii. W okresie tym stworzono system zapisywania i kalendarz. Około 2658 r. p.n.e. Dżeser rozpoczął III dynastię i zarazem okres określany epoką piramid. W tym czasie państwo przeżywało szybki rozwój gospodarczy i kulturalny. Powstały wtedy piramidy w Sakkarze, Dachszur i w Gizie, które zaliczane są obecnie do najsłynniejszych w świecie. Jednak po śmierci faraona Pepi II nastał okres rewolucji społecznej i burzenia starego porządku. Walka o tron doprowadziła do zwiększenia roli książąt z Herakleopolis oraz książąt z Teb. Okresowe zwycięstwo w wojnie klanów pozwoliło książętom tebańskim ponownie zjednoczyć Egipt. Pod rządami XI i XII dynastii znów nastąpił wielki rozkwit Egiptu. Niestabilność władzy centralnej w okresie rywalizujących dynastii XIII i XIV spowodowało osłabienie Egiptu. Kraj opanowany został przez koczownicze plemiona azjatyckich Hyksosów, którzy panowali jako XV i XVI dynastia. Dopiero XVII dynastia tzw. tebańska, rozpoczęła walkę o niepodległość Egiptu. Wyzwoliciel Egiptu Jahmes dał początek XVIII dynastii. Były to czasy największej potęgi i świetności Egiptu. Egipcjanie umocnili swoje panowanie w Nubii, Syrii i w Palestynie. W 342 r. p.n.e. kraj nad Nilem opanował Aleksander Wielki, który uczynił zeń jedną z prowincji swego imperium. Doniosłym wydarzeniem było w tym czasie założenie miasta Aleksandrii. Po krótkim okresie panowania władców macedońskich Egiptem rządziła aż do 30 r. p.n.e. dynastia Ptolemeuszy. W okresie rzymskim (30 r. p.n.e.–395 r. n.e.) Egipt pełnił funkcję bazy zbożowej imperium rzymskiego, co w głównej mierze przyczyniło się do upadku gospodarczego kraju. Ostatni okres starożytnego Egiptu trwał od 395 do 641 r., gdy kraj był pod panowaniem cesarstwa bizantyjskiego. W 640 r. Egipt zostaje podbity przez Arabów. Ich główną siedzibą był obóz Al–Fustat, z którego później rozwinął się Kair. Opanowanie Egiptu przez Arabów było zwrotnym momentem w historii państwa, bowiem w kilka wieków później uległo ono arabizacji i islamizacji. Kolejno rządziły Egiptem dynastie: Omajjadów, Abbasydów, Tulunidów, Fatymidów, Ajjubidów i dynastie mameluckie. Od początku XVI w. Egipt był prowincją imperium osmańskiego, po czym w 1882 r. dostał się pod panowanie brytyjskie. Niepodległość uzyskał w 1922 r. Na czele państwa stanął król Faud I, a od 1936 r. jego syn Faruk I. W 1952 r. tajna organizacja Wolnych Oficerów zorganizowała przewrót, zmuszając króla do abdykacji. Egipt stał się republiką a władzę objął Gamal Abd el Naser. W 1956 r. Naser podjął decyzję o nacjonalizacji Kanału Sueskiego, kontrolowanego przez Francję i Wielką Brytanię. Doprowadziło to do wojny z Wielką Brytanią, Francją i Izraelem. Egipt utracił na rzecz Izraela półwysep Synaj i Strefę Gazy. Po śmierci Nasera w 1970 r. władzę przejął Anawar el–Sadat, który dążył do utrzymania przyjaznych stosunków z Zachodem. Zawarł w 1979 r. układ pokojowy z Izraelem (odzyskanie części półwyspu Synaj) spowodowało izolację Egiptu w świecie arabskim. W roku 1981 Sadat został zamordowany, a urząd prezydenta objął Honsi Mumbarak. Rok 1982 przyniósł odzyskanie reszty półwyspu Synaj. Mumbarak realizuje politykę zmierzającą do stabilizacji i równowagi między wpływami Zachodu a muzułmańskimi fundamentalistami.
Egipt (łac. Aegyptus, gr. Aigyptos, arab. مصر Misr; nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu, arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijat Misr Al-Arabija) – państwo położone częściowo w północno-wschodniej Afryce i częściowo w Azji (półwysep Synaj), nad Morzem Śródziemnym i nad Morzem Czerwonym, pomiędzy Libią a Izraelem i Strefą Gazy. Długość wybrzeża: 2450 km. Najwyższy punkt: Góra Katarzyny 2629 m n.p.m.. Najniższy punkt: Al-Kattara 133 m p.p.m. Inne ważne miasta to: Aleksandria, Asuan, Asyut, Mehalla El-Kubra, Giza, Hurghada, Luksor, Kom Ombo, Port Safaga, Port Said, Sharm el Sheikh, Shubra-El-Khema, Suez. Jedyna stała rzeka to Nil. Jezioro Nasera - sztuczny zbiornik powstały w wyniku przegrodzenia Nilu Wielką Tamą Asuańską. Klimat: zwrotnikowy skrajnie suchy, jedynie w wąskim pasie wybrzeża Morza Śródziemnego podzwrotnikowy typu śródziemnomorskiego. Lato (od maja do października) jest gorące i suche, z możliwymi gwałtownymi spadkami temperatury w nocy. Zima jest chłodniejsza, zwłaszcza w regionach pustynnych. Na wiosnę (od końca kwietnia do czerwca) wieje chamsin, gorący suchy wiatr, niosący pył pustynny, burze piaskowe i upały. Średnia temperatura stycznia na północy wynosi 12-14°C, na południu do 17°C, a lipca - około 23°C na północy, do 33°C na południu. Roczna suma opadów na północy wynosi do 200 mm, na południu zaledwie do kilku milimetrów.
Wschodnia grupa chamicka (Egipcjanie, Beduini i Berberzy) 99%, Grecy, Nubijczycy, Ormianie, inni Europejczycy 1%. muzułmanie (głównie sunnici) 94%, Koptowie i inne wyznania chrześcijańskie 6%.
Między Polską a Egiptem obowiązuje ruch wizowy. Obywatel Polski może przed przyjazdem do Egiptu ubiegać się o wizę w egipskim przedstawicielstwie dyplomatycznym lub otrzymać ją na lotnisku po opłaceniu 15 USD. Dotyczy to zarówno wiz tranzytowych, jak i pobytowych. Wizy turystyczne wystawiane są na pobyt 30-dniowy. Warunkiem otrzymania wizy w związku z podjęciem nauki lub wizy z prawem do pracy, zwykle na rok pobytu, jest uprzednie uzyskanie zezwolenia władz miejscowych. Paszport powinien mieć okres ważności przynajmniej o 3 miesiące dłuższy niż wiza. W razie uszkodzenia lub utraty paszportu należy zwrócić się do Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Kairze o wydanie paszportu na powrót do kraju, a następnie wystąpić do lokalnego, egipskiego urzędu paszportowego o potwierdzenie wjazdu oraz wizę wyjazdową. Wiza ta jest ważna przez 7 dni. Osoba, która chce przedłużyć swój pobyt, powinna zwrócić się w tej sprawie do miejscowego urzędu paszportowego. Możliwe jest uzyskanie przedłużenia ważności wizy na 90 dni.
Każdy podróżny przy wjeździe otrzymuje deklarację celną, którą powinien starannie wypełnić i zadbać o to, aby została podstemplowana przez celnika. Brak pieczątki na deklaracji celnej może spowodować kłopoty przy wyjeździe. Egipskie przepisy celne nie odbiegają od ogólnie przyjętych przepisów europejskich. Przy wjeździe należy zgłosić np. kamerę filmową, aparat fotograficzny i inne przedmioty wartościowe przeznaczone do użytku własnego, aby uniknąć kłopotów podczas odprawy wyjazdowej. Wywóz z Egiptu bez zgody władz celnych większych ilości towarów, np. subsydiowanych leków, grozić może konfiskatą, a także wysokimi grzywnami. Nie ma ograniczeń w wywozie dewiz, jednak w przypadku pobytu turystycznego ich wartość nie może przekraczać sumy podanej w deklaracji celnej. Ograniczenia dotyczą jedynie waluty miejscowej: wywieźć można do 1 tys. LE. Osobom indywidualnym, nie objętym specjalnymi umowami, nie przysługuje zwrot podatku VAT.
