Ambasada RP w Sarajewie
ul.Dola 13, 71000 Sarajewo
tel. (0-0387 33) 201-142; 215 862, 201 018 tel./fax (0-0387 33) 233-796
e-mail: amsar@bih.net.ba
Język urzędowy: bośniacki, chorwacki, serbski
Stolica: Sarajewo
Powierzchnia: 51 129 km²
Ludność: 4 430 494
Jednostka monetarna: marka transferowa (BAM)
Strefa czasowa: UTC +1 - zima
UTC+2 – lato
Od I w. n.e. terytorium obecnej Bośni i Hercegowiny było częścią Imperium Rzymskiego, w VI i VII w. nastąpił napływ plemion słowiańskich, ok. X w. pod panowaniem Bizancjum, potem Serbii i Węgier. Około XII w. powstał zalążek niepodległego państwa – Bośni – poszerzonego i umocnionego w XIV w. W XV w. wyodrębniono południową część państwa pod nazwą Hercegowina. W 1463 Turcy zajęli Bośnię, a w 1482 Hercegowinę, panowanie tureckie trwało do XIX w. W trakcie tego okresu wyodrębniły się dwie grupy wyznaniowe: żydzi i muzułmanie. W 1875-1876 powstanie antytureckie, w konsekwencji wybuchła wojna rosyjsko-turecka (1877-1878) zakończona kongresem berlińskim. W 1908 aneksja Bośni i Hercegowiny przez Austro-Węgry wywołała wzrost nastrojów narodowowyzwoleńczych. Powstała terrorystyczna organizacja młodzieżowa Młoda Bośnia, która zorganizowała sarajewski zamach, będący początkiem I wojny światowej. Od 1918 w składzie Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców, od 1929 Królestwa Jugosławii. W czasie II wojny światowej w 1941 weszła w skład Niezależnego Państwa Chorwackiego. Po II wojnie jedna z republik Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Jugosławii. W 1945 Josip Broz Tito przypisał muzułmańskim mieszkańcom Bośni rolę narodu. W październiku 1991 parlament proklamował niepodległość. W marcu 1992 odbyło się referendum, w którym 99,4% wyborców opowiedziało się za niepodległością. Bośniaccy Serbowie zbojkotowali to głosowanie. Kilka dni później wybuchły w Sarajewie pierwsze walki między Serbami, Chorwatami i muzułmanami. W kwietniu 1992 parlament Serbów bośniackich uchwalił konstytucję, na mocy której powstało na terenie Bośni i Hercegowiny odrębne, niezależne państwo serbskie, będące integralną częścią Jugosławii. W maju 1992 Bośnia została przyjęta do ONZ. W maju 1993 wobec nasilających się walk pomiędzy Chorwatami i muzułmanami ONZ ogłosiła Sarajewo, Tuzlę, Srebrenicę, Bihać, Žepie i Goražde strefami ochronnymi. W sierpniu 1993 Chorwaci proklamują niezależną republikę. W marcu 1994 prezydenci Bośni i Chorwacji podpisali porozumienie o utworzeniu federacji muzułmańsko-chorwackiej na terenach Bośni i Hercegowiny. Pokój jugosłowiańskiej wojnie domowej przyniosło porozumienie zawarte w Dayton (Stany Zjednoczone) w listopadzie 1995 (układ z Dayton). W skład Prezydium Republiki w 1996 weszli: Alija Izetbegović (Bośniak), Zivko Radisic (Serb), Ante Jelavic (Chorwat), a w 2002 nacjonaliści: Mirko Sarović (Serb), Sulejman Tihić (Muzułmanin) i Dragan Čović (Chorwat). W 2003 prezydentem został Adnan Terzić, w skład rządu wchodzą m.in.: SDA (Muzułmańska Partia Akcji Demokratycznej), SDS (Serbska Partia Demokratyczna), HDZ (Chorwacka Wspólnota Demokratyczna). 2002 odbyły się wybory do parlamentu Bośni i Hercegowiny, w których zwyciężyły partie nacjonalistyczne. 2003 utworzony został koalicyjny rząd, którego premierem został Andan Terzić z umiarkowanej Muzułmańskiej Partii Akcji Demokratycznej. W bezpośrednich wyborach do trzyosobowego Prezydium Bośni i Hercegowiny zwyciężyli: wśród Chorwatów – D. Cović, Muzułmanów – S. Tihić, Serbów – M. Sarović, ten ostatni wybrany został pierwszym przewodniczącym prezydium (rotacja co 8 miesięcy). 2003 prezydentem Federacji Bośni i Hercegowiny został N. Lazoncić. W tym samym roku serbski członek prezydium państwa M. Sarović podał się do dymisji pod presją nacisków międzynarodowych, związanych z jego rolą w eksporcie części do samolotów bojowych do Iraku. Na stanowisku zastąpił go B. Paravac. W październiku 2005 bośniacki parlament uchwalił reformę policji, tym samym otwierając sobie drogę do rozpoczęcia rozmów z UE w sprawie zawarcia paktu stabilizacji i stowarzyszenia. Ustawa o policji tworzy jednolite siły policyjne, podporządkowane władzom centralnym. Do końca września 2006 r. specjalna komisja musi wyznaczyć nowe granice dystryktów policyjnych. Będzie to pierwsza taka ingerencja w lokalne podziały etniczne od zakończenia wojny w 1995 r. W lutym 2006 w Hadze rozpoczął się proces, w którym Bośnia oskarża o zbrodnię ludobójstwa Serbię, żądając 100 mld dolarów odszkodowania za zbrodnie wojenne.
Bośnia i Hercegowina położona jest w zachodniej części Półwyspu Bałkańskiego. Łączna długość granic wynosi 1 459 km. Państwo to graniczy z Chorwacją (932 km) i Serbią (527 km). Ma bardzo ograniczony dostęp do morza, wybrzeże ma zaledwie 17 km długości. Jedyny kurort morski Bośni i Hercegowiny nosi nazwę Neum. Bośnia i Hercegowina jest krajem górzystym. Większość terytorium stanowią Alpy Dynarskie, tylko w północno-wschodniej części tego kraju znajduje się niewielka część Niziny Panońskiej. Blisko 90% jej obszaru znajduje się powyżej 200 m n.p.m. Liczne pasma górskie obejmujące Plješvicę, Grmeč, Klekovaca, Vitorog, Cincar i Radušę biegną z północnego zachodu na południowy wschód. Góry Dynarskie zbudowane są przeważnie z wapieni, dolomitów, łupków i piaskowców. Są to góry młode powstałe w orogenezie alpejskiej. Najwyższy punkt: Maglic 2 386 m n.p.m.. Najniższy punkt: Morze Adriatyckie 0 m. Większe miasta: Sarajewo (stolica), Banja Luka, Zenica, Tuzla. Pozostałe miasta w osobnym artykule miasta w Bośni i Hercegowinie. Rzeki: Sawa, Neretwa i Drina. Na państwo składają się dwie historyczne krainy: Bośnia, która zajmuje 2/3 powierzchni kraju oraz Hercegowina, która obejmuje 1/3 powierzchni. Granice między tymi dwoma krainami nie są ściśle rozgraniczone.
Muzułmanie (40%), prawosławni (31%), katolicy (15%), pozostali (14%).
Obywatele RP zwolnieni są z obowiązku posiadania wiz przy przekraczaniu granicy za¬równo jeśli chodzi o przejazd, jak i pobyt do 90 dni. Nie jest wy¬magane posiadanie przy przekraczaniu granicy środków finan¬sowych wystarczających na czas pobytu, aczkolwiek można się spotkać z żądaniem ich okazania (150 KM na 1 dzień pobytu). Studenci odbywający studia na terenie Bośni i Hercegowiny muszą uzyskać wizę studencką - pozwala ona na pobyt na teryto¬rium tego kraju do 3 miesięcy w ciągu 1 roku, o ile przedstawi się właściwym organom konsularnym dokumenty potwierdzające zasadność naukowego pobytu oraz potwierdzenie zapewnienia zakwaterowania i wyżywienia.
Nie ma szczególnych regulacji dotyczących wwozu, wywozu i wymiany pieniędzy. W zasadzie przepisy celne nie odbiegają od przyjętych standardów.
Źródło:www.msz.gov.pl
pl.wikipedia.org/wiki/Bosnia_i_Hercegowina
